De Amsterdamse popgroep a balladeer rammelt al een tijdje aan de poort. Het langverwachte debuutalbum Panama moet er voor zorgen dat de band een stevige voet tussen de deur krijgt. Een interview met drie muzikanten over twijfels, eerlijkheid en ambitie.
A balladeer laat voor het eerst van zich horen in 2002 met de in eigen beheer opgenomen demo Swim With Sam. De huidige bezetting krijgt een jaar later vorm en bestaat uit Marinus de Goederen (zang, gitaar en piano), Erik Meereboer (gitaar) en Tijs Stehmann (drums). Er worden diverse prijzen gewonnen en platenmaatschappij Universal biedt de groep vervolgens een democontract aan. Dat leidt uiteindelijk toch niet tot een platencontract, waardoor de EP Rumor Had It in 2004 in eigen beheer wordt uitgebracht. Plannen voor een compleet album zijn er dan volop, maar de platenmaatschappijen laten het steeds afweten. Een lastige tijd.
Tijs: Ja, er waren toen even twijfels. Zijn de nummers wel goed genoeg?
Marinus: Ik denk dat een kunstenaar, in welke creatieve uiting dan ook, wel eens aan zichzelf twijfelt. Een kunstenaar moet twijfelen, anders ben je volgens mij geen goede kunstenaar.
Erik: Er was ook een moment van frustratie. We hadden zoiets van: bekijk het allemaal maar. We voelden ons onbegrepen.
Vertrouwd
De band besluit uiteindelijk om dan maar in eigen beheer een album op te nemen. Nog tijdens die opnamen raakt platenmaatschappij EMI enthousiast en biedt a balladeer een contract aan. De popgroep gaat in zee met de Vlaamse producer Ronald Vanhuffel (o.a Bløf) en in Brussel wordt in maart 2005 begonnen met de opnamen. A balladeer is vertrouwd met het songmateriaal, omdat verreweg de meeste nummers lang daarvoor al geschreven zijn. Tijdens de opnamen groeit de band nog sterker naar elkaar toe en dat resulteert in een coherent debuutalbum van hoog niveau.
Tijs: Of dat ons op een positieve manier heeft verbaasd? We hebben natuurlijk geen bord voor onze kop. Als we iets doen, willen we het ook goed doen.
Marinus: We hebben gewacht tot het moment dat het allemaal klopt. Ik houd liever even mijn plas op en kom pas met een plaat waar we helemaal achterstaan.
Aanvoeder
A balladeer is een hecht team, maar zonder twijfel is Marinus de Goederen de aanvoerder. Hij is de spil van de band die alle liedjes schrijft en in grote lijnen de koers van de groep bepaalt. Erik: A balladeer is geen democratische band in die zin dat ieder bandlid muzikaal evenveel inbrengt. Je zou kunnen zeggen dat Marinus de kar trekt en meer dan anderen de richting aangeeft.
Tijs: Het gaat misschien te ver om te zeggen dat ieder een vaste rol heeft, maar iedereen heeft wel een eigen plek in de band. En dat past heel goed in elkaar.
Marinus: Voordat we in deze bezetting zijn gaan spelen, had ik drie kwart van het album al geschreven. Met een nieuw liedje stap ik naar Erik en Tijs en tijdens het spelen komen de arrangementen naar boven. Dat voelt goed, of dat voelt niet goed. Natuurlijk praten we met elkaar, maar we praten niet om te praten. A balladeer is daarbij ook gelukkig geen band van botsende egos. We voeren geen zinloze gesprekken, omdat we dat ons simpelweg niet kunt veroorloven. Het is zonde om je met onzin bezig te houden. Die energie kun je beter gebruiken om muziek te maken. We zijn het ook wel een keertje niet met elkaar eens, maar heel vaak wel.
Geloofwaardig
Het fundament van een popsong is bij a balladeer de tekst. Marinus schrijft over persoonlijke herinneringen of gebeurtenissen die op Panama door elkaar heen lopen. Marinus: In dat opzicht heb ik grote bewondering voor Joni Mitchell, omdat zij in staat is dat masker af te zetten en eerlijk over haarzelf durft te zijn. Dat probeer ik in mijn teksten ook zoveel mogelijk te zijn.
Erik: Een tekst moet geloofwaardig zijn. Als ik bijvoorbeeld naar James Blunt luister dan wordt dat een lastig verhaal.
Marinus: Maar ik erger me niet per definitie aan liedjes die nergens over gaan.
Tijs: Dat moet ieder voor zich weten.
Marinus: No Limit van 2 Unlimited slaat qua tekst nergens op, maar het is wel een leuk liedje.
In het najaar wil a balladeer veel spelen in het clubcircuit. De band heeft al een paar keer in het buitenland opgetreden, maar richt het vizier eerst op Nederland. Marinus: Ik wil nog helemaal niet over het buitenland nadenken. Probeer eerst maar eens in Nederland voet aan de grond te krijgen. Volgens mij is Within Tempation de enige band die over de grenzen overeind blijft. Ik kan me best voorstellen dat bands na het zoveelste rondje in het clubcircuit wat anders willen. Maar wij richten ons voorlopig op Nederland.
Arnold van Huet
Lees hier meer over a balladeer